Dodaj Obiekt

Szczyrk: Historia - Obszar Dawnego Szczyrku

powrót do strony głównej

Obszar dawnego Szczyrku

Obszar Szczyrku był położony peryferyjnie i nie prowadziły przez niego żadne szlaki komunikacyjne.
Okalające go masywy górskie: Goryczna Skała (pierwotna nazwa Klimczoka) i pasmo Baraniej i Skrzecznego - Skrzycznego,
posiadały trudne do sforsowania w owym czasie przełęcze. Skrzeczno rozgraniczało Państwo Łodygowickie od Żywieckiego.
Andrzej Komoniecki podaje bardzo ciekawąi barwną opowieść o tej że górze.
Według niego na szczycie Skrzycznego znajdowało się jezioro na kształt stawu zarosłe sitowiem.
Woda w nim zawsze była czarna. W jeziorze znajdowało się dużo żab, które pod wieczór głośno skrzeczały
i było je słychać bardzo, bardzo daleko.
Szczytowa polana musiała być zamieszkała, gdyż Komoniecki podaje, że niewiasty w tym stawie prały chusty.
Jedna się w tym stawie utopiła. Była nią mieszkanka Szczyrku o nazwisku Wielkoska.
Nazwa tej góry według Komoniecki ego "pochodzi od skrzeczenia żab i brzmi Skrzecznia albo Skrzeczno".
W "Atlasie geograficznym" B.Kozenny z 1906 roku na mapie nr 53 figuruje nazwa "Skrzeczna".
Trudne do zagospodarowania były również wąskie odcinki górnej części doliny Żylicy oraz doliny boczne,
w których oprócz słabych gleb i dużego nachylenia zboczy występuje surowy klimat o krótszym okresie wegetacyjnym.
Wnioskować można, że osadnictwo w Szczyrku, poza dolnym odcinkiem Żylicy, rozwijało się intensywnie dopiero
od połowy XVIII wieku. Świadczy o tym wzrost ludności w latach 1632 - 1787.

Praojcowie mieszkańców Szczyrku byli zarazem strażnikami pogranicza szlacheckiego Państwa Łodygowickiego.
Panowie łodygowscy pozwalali się osiedlać, wyrąbywać nowe poręby, nakładając na nowych przybyszów obowiązek
alarmowania rozpalonymi ogniskami. Alarm obowiązywał w razie napadu lub przekroczenia przez nieprzyjaciela
granicy od strony Śląska "Sygnały alarmowe" (palące się ogniska) odbierali strażnicy wsi Huciska.
Dęciem w róg alarmowali główną wartę zamkową w Łodygowicach. Strażnikami byli mieszkańcy o nazwiskach:
Hola, Hula, Porębski i Wajdzik. Właściciele wyjątkowo dobrze pilnowali Szczyrku.
Był on bowiem "pograniczem: Śląska Cieszyńskiego i Małopolski, a zarazem Państwa Łodygowickiego".
Strzegli dobrze granic swego "małego państwa".